مصطفى النوراني الاردبيلي
362
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
خواص - كاربرد : علاوه بر ايران در چين نيز مىرويد و از داروهاى مفيد و مؤثر و مورد استفاده در چين است . ساقه زيرزمينى و ريشه گياه دراز ، داراى طعم قابض و كمى تلخ و بهعنوان قابض و براى قطع خونريزى و التيام زخم و ضد سم در چين قديم كاربرد داشته است . از برگهاى آن مانند چاى دم كرده مىخورند و معتقدند كه براى كاهش تب و خنك كردن مفيد است . « 1 » علف خنازير به فارسى زردان ، زردان خاردار و در كتب مختلف حشيشة الخنازير نيز آمده است . مشخصات : گياهى است يك ساله ، رگهاى آن پهن بدون تيغ و به شكل پيكانى در آمده است . ميوه آن فندقه تخم مرغى دراز است . تركيبات شيميايى : در روغن چربى كه در دانه گياه وجود دارد اولئيك اسيد ، لينولئيك اسيد ، رزين ، ويتامين C و گليكوزيدى به نام گزانتواسترومارين يافت مىشود . در دانهها اكساليك اسيد نيز هست . خواص - كاربرد : ميوه آن بهعنوان معالجه سرماخوردگى و رماتيسم و در استعمال خارجى براى ناراحتىهاى پوستى خنازير و جرب و خارش تجويز مىشود . تونيك ، ضدّ خنازير ، ضد رماتيسم ، ضد تب ، مالاريا و مدرّ است . معرّق و مسكن و آرام بخش ، ضدّ تشنج و . . . مىباشد . « 1 »
--> ( 1 ) - همان ، ج 7 ، ص 159 ؛ محيط اعظم ، ص 217 . ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 3 ، ص 196 .